زندان سليمان که تپه‌ای است به ارتفاع يکصد متر از سطح زمين، و مخروطی شکل، زمان ساسانيان محل قربانی و نيايش موبدان زرتشتی بوده و البته بقايای بناهای دور مخروط زندان سليمان، نشانگر اهميت اين محل مقدس می‌باشد. موبدان پس از نيايش در محل و استفاده از برسم، حيوان در نظر گرفته شده را برای قربانی کردن به جايگاه مخصوص می‌بردند تا نذر آتشکده کنند. احتمالاً دوهزار سال پيش مخروطی که امـروز خا لی از آب است و در دهانه تپه قرار دارد، پر از آب بوده و بقا يای آب‌ انبارهای اطراف مخروط، نشانگر غيرقابل استفاده بودن آب اين دهانه و درياچه درون آن است؛ اما به مرور زمان و بر اثر حجم رسوبات و فرو ريختن به دهانه، شکاف‌های اين درياچه که در عمق ۱۰۰ متری قرار داشتند، بسته شده و مخروط خشک شده است.
