Photo title in Farsi

آرامگاه کوروش (به مناسبت 7 آبان روز بزرگداشت کوروش وآزادسازی بابل)

Photo title:
  • Tomb of Cyrus (Kūrosh)

Friday, 28 October 2016 17:05
Rate this item
(5 votes)
آرامگاه کوروش
آرامگاه کوروش بهرام عابدینی
Photo description

هفتم آبان یا 29اکتبر(539ق.م) روزی است که کوروش بزرگ با صلح و آرامش و بدون جنگ و خونریزی وارد بابل باستانی شد. بابل یکی از بزرگترین و باعظمت ترین شهرهای دنیای باستان و چهارراه تلاقی فرهنگهای گوناگون و محل تداخل مذاهب باستانی بود.

کوروش بزرگ در این روز وارد این شهر گردید اما برخلاف فاتحان و شاهان دنیای باستان که بعد از تصرف شهری .دستور به کشت و کشتار و غارت اموال مردم می دادند کوروش و سپاهیانش با اینکه در اوج قدرت و شکوه بودند.با صلح و آرامش وارد این شهر گردیدند.

آرامگاه کوروش بزرگ که به احتمال زیاد پیش از مرگ وی و به فرمان خودش ساخته شده‌است در همه دوره هخامنشی مقدس به شمار می‌رفت و به خوبی از آن نگهداری می‌کردند. به گفتهٔ آریان، در زمان شاهنشاهی کمبوجیه، مغانی که وظیفه نگهداری از آرامگاه کوروش بزرگ را داشتند، سهمیه‌ای به شرح یک گوسپند و مقدار معینی شراب و خوراکی در روز و یک اسب در ماه جهت قربانی کردن برای کوروش بزرگ، از شاهنشاه دریافت می‌کردند. در حمله اسکندر مقدونی یکی از مقدونی‌ها در این آرامگاه را شکسته و اشیا آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بوداسکندر دستور داد آرامگاه کوروش را مرمت کنند. هکل و یاردلی با اشاره به مرمت آرامگاه و نقل قولی از پلوتارک مبنی بر مجازات عاملان تعارض به آرامگاه مینویسند که هدف اسکندر از این کار علاقه شخصی او به کوروش و حرکتی خیراندیشانه/سیاسی بود تا بتواند خود را جانشین مشروع کوروش و هخامنشیان معرفی کند. از وضعیت آرامگاه در دوره‌های اشکانی و ساسانی اطلاع چندانی در دست نیست. در دوره اسلامی تعبیر اصلی بنا دیگر مشخص نبود و از سوی دیگر مردم هم ساخت بناهای با عظمت سنگی را خارج از قوه بشریت می‌دانستند و به سلیمان که طبق عقاید اسلامی، دیوان را برای کارهای دشوار در خدمت داشته است، نسبت می‌دادند. به‌همین جهت آرامگاه کوروش بزرگ را هم از بناهای سلیمان می‌شمردند و آن‌را به مادر او منسوب می‌کردند و مشهد مادر سلیمان می‌خواندند. در دوران اتابکان فارس به دست سعد بن زنگی در سال ۶۲۰ یا ۶۲۱ق با استفاده از ستون‌ها و سنگ‌های کاخ‌های پاسارگاد، مسجد جامعی در پیرامون آرامگاه ساخته و محرابی نیز بر سنگ درون اتاق آرامگاه حجاری شد. در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به هنگام جشن‌های دوهزار و پانصد ساله سنگ‌ها به کاخ‌ها منتقل شدند این عکس در سال 1392 در طی سفری برای پروژه عکاسی از تخت جمشید وپاسارگاد برداشته شده