این بقعه از بقاع نامی و مشهور اصفهان است، و بر طبق کتیبههای موجود شاه علاءالدین محمد که در قرن نهم هجری میزیسته در این محل مدفون شده، اصل بنا بدوره تیموری است که سپس در زمان سلاطین صفوی تعمیر ومرمت گردیده ، تزئینات کاشیکاری وگچبری و کتیبه داخل بقعه از لحاظ زیبائی و نفاست قابل کمال توجه است .  این بقعه دارای گنبد و ایوان است، کتیبه های گچبری نظم و نثر فارسی و عربی و کاشیکاری معر آن جلوه خاصی باین بقعه بخشیده است، از متن کتیبه گچبری داخل بقعه که بخط صحیفی و مورخ بسال 1013 هجری است معلوم میشود که رد زمان شاه عباس اول صفوی مرمت شده است.