آخرین عکس‌ها

گنجینه آب موسسه ای است فرهنگی که در جهت جمع آوری ، نگهداشت، نمایش و حفظ و احیای میراث گذشتگان در بخش های مرتبط با آب از جمله استحصال، انتقال ، توزیع و بهره برداری و فنون بکار رفته در آن فعالیت می کند.گنجینه آب سعدآباد در جنوب شرقی کاخ سبز و در غرب ساختمان تشریفات ریاست جمهوری احداث گشته است. ساختمان دفتر مخصوص محمدرضا پهلوي كه در زمان پهلوي دوم ساخته شدكه براي پذيرايي از مقامات درباري و مراجعين شاه استفاده مي شد، پس از تخليه اين دو ساختمان به تيمسار كسرايي (مسئول حفاظت ارتش ) واگذارشد. گنجینه آب سعدآباد حدوداً 2670 مترمربع مساحت دارد و از 3 بخش تشکیل شده است:

كاخ شهوند كه اكنون كاخ موزه" سبز" ناميده مي شود يكي از زيباترين كاخ هاي موجود در كشور است.اين كاخ از سال 1307 محل اقامت رضاخان بود. كاخ موزهء سبز در نقطه اي مرتفع در شمال غربي مجموعه كاخ هاي سعدآباد قرار دارد.
كاخ شهوند كه تكميل بناي آن از زمان وزرات جنگ رضاخان تا اوايل زمامداريش (1307-1301) به طول انجاميد, پيش از آن ساختماني بود متعلق به شخصي به نام "عليخان". نامبرده از زمينداران سرشناس آن زمان بود, و تپه اي كه اين كاخ روي آن بنا شده به نام او به "تپه عليخان" معروف است.

باغ موزه  سعدآباد  بیش از 70 درصد مجموعه 110 هکتاری  را به خود اختصاص داده که در کنار بناهای تاریخی متعدد،  سعدآباد را به عنوان  یکی از جاذبه های مهم و بی نظیر  گردشگری در تهران تبدیل کرده است. باغ موزه سعدآباد در امتداد رودخانه دربند از شمال به جنوب کشیده شده است. باغ موزه سعدآباد دارای پوشش گیاهی متنوع شامل جنگل های طبیعی، گونه های متنوع سوزنی برگ و پهن برگ زینتی می باشد. بسیاری از این گونه ها ی زینتی، نادر و غیر بومی بوده که در زمانهای مختلف به ایران وارد و به منظور تزئین در این محل کاشته شده اند و به لحاظ کمیاب بودن، قدمت و زیبایی به عنوان یک جاذبه گردشگری طبیعی در کنار بناهای تاریخی محسوب می شوند. انواع گونه های زینتی در مجاورت کاخ های اصلی در پوشش وسیع چمن به صورت نامنظم قرار گرفته اند که در فصول مختلف به خصوص بهار زیبایی باغ را چندین برابر می کند.

بناي اين ساختمان متعلق به دوران رضاخان است كه درسال 1317 هجري بازيربنايي درحدود3000متر مربع و در دو طبقه ونيم براي تاج الملوك همسردوم رضا شاه ومادر محمدرضا شاه ساخته شد. اين كاخ درسالهاي 52-1351 توسط واحد مهندسي كاخهاي سعدآباد بازسازي شدوسپس به شهرام پسربزرگ اشرف هديه شد.

آشنایی با کاخ و موزه سعدآباد - تهران

بخش دل‌انگیزی در شمال شهر تهران در کوهپایه‌های توچال و دره سرسبز دربند وجود دارد که مجموعه سعدآباد با یک میلیون و صد هزارمترمربع وسعت در این گستره قرار گرفته است.
سعدآباد از شمال با کوه‌های البرز، از شرق با گلابدره، از غرب با ولنجک و از جنوب با تجریش همسایگی دارد و در زمان قاجار محل استقرار و سکونت تابستانی شاهان این سلسله بوده است.
پس از کودتای 1299 در وسعتی تازه و الحاق باغ‌های مختلف، این مکان به اقامتگاه تابستانی پهلوی اول تبدیل شد.
کاخ و کوشک‌هایی به مناسبت و ضرورت‌های گوناگون در جای جای این پهنه به فاصله‌ای از بازمانده بناهای قاجار سر برآورده که طی سالیان به چهارده کاخ کوچک و بزرگ، هرکدام به سبک و شیوه‌ای در معماری رسیده است.
در زمان پهلوی اول، سراسر باغ سعدآباد از رودخانه دربند مشروب می‌شد. رضا‌پهلوی آب رودخانه دربند را خریداری کرد و به آبیاری این باغ اختصاص داد ولی پهلوی دوم 12 ساعت از آب رودخانه را به رعایا داد.

فتحعلی شاه قاجار برای تفریحات تابستانی خود دستور می دهد تا در منطقه ای خوش آب و هوا خارج از شهر تهران که وسعتی بسیار کمتر از امروز داشت باغی مصفا بسازند. درکنار روستایی که «گُرده وی» یا «گُرده به»خوانده می شد و در نیاوران امروز قرار داشت به جای نیزاری که در همسایگی روستا واقع بود باغ را ساختند. باغ ییلاقی فتحعلی شاه که در جای نیزار ایجاد شد را «نی آوران» نامیدند که بعدا به نام «نیاوران» مشهور شد. محمد شاه نیز در همین باغ بنای کوچک و ساده ای بنا کرد و به دنبال او ناصرالدین شاه «کاخ صاحبقرانیه» را در این باغ ساخت. آخرین بنایی که در دوران قاجار در این باغ ساخته شد مشهور به کوشک احمدشاهی است.
در زمان حکومت پهلوی دوم، برخی از بناهای کوچک این باغ تخریب شد و کاخ اختصاصی نیاوران با سبکی مدرن جهت سکونت وی و خانواده اش ساخته شد.
اکنون محوطه کاخ شامل کاخ اختصاصی نیاوران، کاخ صاحبقرانیه، کوشک احمدشاهی و گلخانه ها و مدرسه اختصاصی پهلوی می باشد.

اگر چه تاريخچه كاخ گلستان به زمان شاه عباس صفوي ( 988 ه.ق ) بر مي گردد و بخشي از سفرنامه پيترو دلا واله (در سال 1028 ه.ق كه شهر تهران را با چنارستاني كه قصر سلطنتي را احاطه كرده بوده ، توصيف نموده است ( سر آغازي بر ارگ سلطنتي ) خود مويد اين نكته است ، و در سلسله هاي بعد كم يا بيش نيز مو رد توجه واقع شده تا اينكه در عهد كريمخان زند ما بين سالهاي 1173 تا 1180 ه.ق نيز اين مجموعه با ساخت ديوانخانه اي دچار تغييرات اساسي گرديده ، ولي اهميت واقعي ارگ را مي توان به دوران آقا محمدخان قاجار نسبت داد .